Dan voel je ergens in je guts dat er dingen te gebeuren staan. Heb je vlinders in je buik, omdat je ineens weer helemaal verliefd bent op het leven. Ineens kan het je overvallen. Terwijl je in de auto van Buuf naar je ouders rijdt, of als je ’s ochtends uit je raam naar het kleine beetje sneeuw kijkt dat alles een wit paradijsje maakt.Ontdek je ineens die heel erg leuke jongen, spreek je af met een oude vriendin waar het dan weer direct mee klikt, maak je plannen voor het nieuwe jaar.Ik weet niet of het het weer is, maar ik heb zin om alles wat ik doe te laten vallen en helemaal opnieuw te beginnen. Niks kleine stapjes, 360 graden om alsjeblieft.Jammer genoeg werkt het niet zo, en ik denk ook niet dat het me zo goed af zou gaan, maar ik heb gewoon de kriebels.Het nadeel is alleen dat ik niet van risico’s hou. Ik neem ze liever niet, ga ze uit de weg of negeer ze gewoon als ze hardnekkig zijn. Maar om veranderingen door te kunnen voeren moet je nu eenmaal af en toe een risicootje nemen. Dus nu verzamel ik moed en koester ik de vlinders in mijn buik. Want ondanks mijn verlegen aard ben ik van plan de komende tijd wat risico’s te nemen en mijn toch al fijne leventje wat op te pimpen.Wordt vervolgd!
Wind of Change
Soms heb je toch het gevoel dat er van alles aan het veranderen is?
